In the Footsteps of David Bowie – Our Journey Through London In de voetsporen van David Bowie – Onze reis door Londen

Ilford as our home base Ilford als thuisbasis

Stratford. Stratford.

Stratford was not far from our hotel, was easy to reach and offered an enormous number of shops and places to eat. Stratford lag niet ver van ons hotel, was gemakkelijk bereikbaar en bood ontzettend veel winkels en eetgelegenheden.

As a result, Stratford almost naturally became our second home base during the holiday. Daardoor werd Stratford gedurende onze vakantie bijna vanzelf onze tweede thuisbasis.

A second purpose – our own Bowie London Walking Tour Een tweede doel – onze eigen Bowie London Walking Tour

And above all: does everything remain available when there is no internet connection? En vooral: blijft alles ook beschikbaar wanneer er geen internetverbinding is?

As a result, two stories were constantly running alongside each other during our holiday. Daardoor liepen tijdens onze vakantie twee verhalen voortdurend door elkaar.

We were discovering David Bowie’s London. We ontdekten het Londen van David Bowie.

And at the same time we were testing and improving a tour that will hopefully allow other Bowie fans to do the same. En tegelijkertijd testten en verbeterden we een tour waarmee andere Bowie-fans straks hopelijk hetzelfde kunnen doen.

---

Day 1 – Sunday Dag 1 – Zondag

The David Bowie Centre at V&A East Storehouse The David Bowie Centre at V&A East Storehouse

Our trip began on Sunday with a destination that could hardly have been more appropriate: Onze reis begon op zondag met een bestemming die eigenlijk nauwelijks toepasselijker had kunnen zijn:

The David Bowie Centre at V&A East Storehouse in Hackney Wick. The David Bowie Centre at V&A East Storehouse in Hackney Wick.

The first walk De eerste wandeling

After our visit, of course, we also went for a walk. Na ons bezoek gingen we natuurlijk ook wandelen.

That would eventually become a recurring part of our entire holiday. Dat zou uiteindelijk een terugkerend onderdeel van onze hele vakantie worden.

We would discover London largely on foot. We zouden Londen voor een belangrijk deel te voet ontdekken.

From an Underground train you travel quickly from station to station, but you see little of what lies between them. Vanuit een Underground-trein reis je snel van station naar station, maar je ziet weinig van wat ertussen ligt.

When you walk, you discover the streets, buildings and neighbourhoods instead. Tijdens het lopen ontdek je juist de straten, gebouwen en buurten.

And this was only the beginning. En dit was pas het begin.

---

Day 2 – Monday Dag 2 – Maandag

You’re Not Alone – more than a performance You’re Not Alone – meer dan een voorstelling

The images did not simply come at you from one screen, but seemed to surround you completely. It almost gave you the feeling that you were being pulled into a kind of Bowie capsule. De beelden kwamen niet simpelweg vanaf één scherm op je af, maar leken je volledig te omsluiten. Daardoor kreeg je bijna het gevoel dat je werd meegezogen in een soort Bowie-capsule.

From the young Bowie all the way to the older Bowie. Van de jonge Bowie helemaal tot de oudere Bowie.

You travel, as it were, through different phases of his life and career. Je reist als het ware mee door verschillende fasen van zijn leven en carrière.

Of course I already knew many of the images. Veel van de beelden kende ik natuurlijk al.

After spending so many years with Bowie, I have seen many concert clips, interviews and fragments more than once. Na jarenlang met Bowie bezig te zijn geweest, heb ik veel concertbeelden, interviews en fragmenten vaker gezien.

But here it was different. Maar hier was het anders.

So large. Zo groot.

So close. Zo dichtbij.

And edited in such a way that everything continually flowed into one another. En zo gemonteerd dat alles voortdurend in elkaar overvloeide.

Familiar images suddenly had an impact all over again. Bekende beelden kregen daardoor ineens opnieuw impact.

That was perhaps one of the most special things about the performance for me. Dat vond ik misschien wel een van de bijzonderste dingen aan de voorstelling.

You think you know something until you see it again on this scale and presented in this way. Je denkt dat je iets kent, totdat je het op deze schaal en op deze manier opnieuw ziet.

Then it suddenly feels completely different. Dan voelt het ineens totaal anders.

The whole atmosphere was also very relaxed and welcoming. De hele sfeer was bovendien heel gemoedelijk.

It did not feel heavy or distant, but accessible instead. Het voelde niet zwaar of afstandelijk, maar juist toegankelijk.

And although Bowie fans will of course get an enormous amount out of it, in my opinion You’re Not Alone is certainly not only for people who already know his career inside out. En hoewel Bowie-fans hier natuurlijk enorm veel uit zullen halen, is You’re Not Alone wat mij betreft absoluut niet alleen voor mensen die zijn carrière al van binnen en buiten kennen.

Someone who knows Bowie less well can also be drawn into his world by this performance. Ook iemand die Bowie minder goed kent kan door deze voorstelling worden meegenomen in zijn wereld.

Perhaps that is ultimately the best way to describe it: Misschien is dat uiteindelijk de beste manier om het te omschrijven:

Bowie through Soho & Mayfair Bowie door Soho & Mayfair

For the second part of the day, our Soho & Mayfair Bowie route was on the programme. Voor het tweede gedeelte van de dag stond onze Soho & Mayfair Bowie-route op het programma.

The planned route consisted of: De geplande route bestond uit:

Heddon Street → Trident Studios → The Marquee Club → The Ship → 21 Denmark Street. Heddon Street → Trident Studios → The Marquee Club → The Ship → 21 Denmark Street.

And of course our own offline Bowie London Walking Tour was being tested at the same time. En uiteraard werd tegelijkertijd onze eigen offline Bowie London Walking Tour getest.

Heddon Street Heddon Street

A photograph of Bowie as Ziggy Stardust in a small London street grew into one of the most famous images in pop history. Een foto van Bowie als Ziggy Stardust in een klein Londens straatje groeide uit tot een van de beroemdste beelden uit de popgeschiedenis.

More than half a century later, Bowie fans from all over the world still come to this place. Meer dan een halve eeuw later komen Bowie-fans uit de hele wereld nog altijd naar deze plek.

Now we were standing there ourselves. Nu stonden wij er zelf.

Trident Studios Trident Studios

The Marquee Club – and then our own tour went wrong The Marquee Club – en toen ging onze eigen tour de fout in

But at the same time this was exactly why I wanted to test the tour in London. Maar tegelijkertijd was dit precies waarom ik de tour in Londen wilde testen. At home behind a computer everything looked right. Thuis achter een computer leek alles goed. On the street it turned out not to be. Op straat bleek dat niet zo te zijn.

So we had to skip The Marquee Club that day. The Marquee Club moesten we daarom deze dag overslaan.

The Ship and 21 Denmark Street The Ship en 21 Denmark Street

Fixing the error that evening ‘s Avonds de fout herstellen

---

Day 3 – Tuesday Dag 3 – Dinsdag

Rain and shopping in Stratford Regen en shoppen in Stratford

During our holiday Stratford increasingly began to feel like our second home base. Stratford begon gedurende onze vakantie steeds meer te voelen als onze tweede thuisbasis.

---

Day 4 – Wednesday Dag 4 – Woensdag

Chinatown, The Marquee Club and a serious walk along the Thames Chinatown, The Marquee Club en een stevige wandeling langs de Theems

On Wednesday we mainly wanted to see more of London itself. Woensdag wilden we vooral meer van Londen zelf zien.

We went to Chinatown. We gingen naar Chinatown.

After all the Bowie history, we suddenly found ourselves in a completely different environment. Na alle Bowie-geschiedenis kwamen we hier in een totaal andere omgeving terecht.

Restaurants, shops, colours, smells, neon signs and the bustle of London. Restaurants, winkels, kleuren, geuren, lichtreclames en de drukte van Londen.

But there was still something unfinished from Monday: Maar er stond nog iets open van maandag:

The Marquee Club. The Marquee Club.

Back to The Marquee Club Terug naar The Marquee Club

error discovered → researched again → app adjusted → returned to the location → correction confirmed in practice. fout ontdekt → opnieuw onderzoek gedaan → app aangepast → opnieuw naar de locatie gegaan → correctie in de praktijk bevestigd.

These are exactly the kinds of mistakes you want to discover yourself before visitors run into them. Juist dit soort fouten wil je zelf ontdekken voordat bezoekers ermee te maken krijgen.

From Chinatown to the Thames Van Chinatown naar de Theems

Tower Bridge Tower Bridge

---

Day 5 – Thursday Dag 5 – Donderdag

Camden, bootlegs, Hammersmith and Holy Holy Camden, bootlegs, Hammersmith en Holy Holy

Thursday became perhaps the most musical day of our trip. Donderdag werd misschien wel de meest muzikale dag van onze reis.

We started in Camden, then went to Hammersmith and ended the day with Holy Holy in Shepherd’s Bush. We begonnen in Camden, gingen daarna naar Hammersmith en sloten de dag af met Holy Holy in Shepherd’s Bush.

Camden and the David Bowie Music Walk of Fame Camden en de David Bowie Music Walk of Fame

Out on the Floor Records Out on the Floor Records

Camden Market Camden Market

Then we continued towards Camden Lock and Camden Market. Daarna gingen we verder richting Camden Lock en Camden Market.

We visited the Stables area, passed the Amy Winehouse Statue and of course Cyberdog could not be missed either. We bezochten het Stables-gedeelte, gingen langs de Amy Winehouse Statue en natuurlijk mocht ook Cyberdog niet ontbreken.

But for me there was something else to find: Maar voor mij was er nog iets anders te vinden:

Bowie bootlegs. Bowie-bootlegs.

At Camden Market I came across several bootlegs and in the end I bought a number of them. Op Camden Market kwam ik verschillende bootlegs tegen en uiteindelijk heb ik er ook een aantal gekocht.

That is exactly the kind of material that interests me as a collector. Dat is precies het materiaal waar mijn belangstelling als verzamelaar ligt.

Under the counter Onder de toonbank

Paying for the bootlegs meanwhile almost became an experience in itself. Het afrekenen van de bootlegs werd ondertussen bijna een belevenis op zichzelf.

The seller gave the strong impression of being under the influence of some kind of white substance and was shaking quite badly. De verkoper maakte sterk de indruk onder invloed te zijn van een of ander wit goedje en stond behoorlijk te trillen.

As if that were not enough, his card machine seemed to be joining in: Alsof dat nog niet genoeg was, leek zijn pinautomaat solidair met hem:

that was not cooperating either. die werkte ook niet mee.

There was no connection and at first payment was impossible. Er was geen verbinding en betalen lukte aanvankelijk niet.

The seller walked back and forth a few times trying to find enough signal somewhere. De verkoper liep een paar keer heen en weer om ergens voldoende bereik te krijgen.

Eventually a connection was finally made and the bootlegs could be paid for. Uiteindelijk kwam er dan toch verbinding en konden de bootlegs worden afgerekend.

These are exactly the kinds of unexpected moments that are never in a travel plan, but that you probably never forget afterwards. Het zijn juist dit soort onverwachte momenten die niet in een reisplanning staan, maar die je achteraf waarschijnlijk nooit meer vergeet.

The Roundhouse The Roundhouse

Hammersmith Odeon Hammersmith Odeon

At the end of the evening Bowie told his audience: “This has been one of the greatest tours of our lives. I would like to thank the band. I would like to thank the road crew. I would like to thank our lighting people. Of all the shows on this tour, this particular show will remain with us the longest… because not only is it… not only is it the last show of the tour, but it’s the last show that we’ll ever do. Thank you.” Aan het einde van de avond vertelde Bowie zijn publiek: “Dit is een van de geweldigste tournees van ons leven geweest. Ik wil de band bedanken. Ik wil de roadcrew bedanken. Ik wil onze lichtmensen bedanken. Van alle shows tijdens deze tournee zal juist deze show ons het langst bijblijven… want het is niet alleen… niet alleen de laatste show van de tournee, maar ook de laatste show die we ooit zullen spelen. Dank jullie wel.”

The audience did not yet know exactly what he meant by that. Het publiek wist toen nog niet precies wat hij daarmee bedoelde.

It mainly meant the end of Ziggy Stardust. Het betekende vooral het einde van Ziggy Stardust.

The venue is now called Eventim Apollo. De zaal heet tegenwoordig Eventim Apollo.

But for Bowie fans this will probably always remain the Hammersmith Odeon. Maar voor Bowie-fans zal dit waarschijnlijk altijd de Hammersmith Odeon blijven.

Actually standing there was special. Er daadwerkelijk voor staan was bijzonder.

Plenty of Time in Shepherd’s Bush Ruim op tijd in Shepherd’s Bush

O2 Shepherd’s Bush Empire O2 Shepherd’s Bush Empire

Holy Holy – Woody Woodmansey and Tony Visconti Holy Holy – Woody Woodmansey en Tony Visconti

Woody Woodmansey stood right in the middle of the world of Ziggy Stardust as drummer of the Spiders from Mars. Woody Woodmansey stond als drummer van the Spiders from Mars midden in de wereld van Ziggy Stardust.

Tony Visconti, as musician and producer, is one of the most important people in Bowie’s musical career. Tony Visconti behoort als muzikant en producer tot de belangrijkste mensen uit Bowie’s muzikale carrière.

People you have read and written about for years were now actually standing on stage in front of us. Mensen over wie je jarenlang hebt gelezen en geschreven stonden nu daadwerkelijk voor ons op het podium.

That made this evening special. Dat maakte deze avond bijzonder.

From Ziggy Stardust to Where Are We Now? Van Ziggy Stardust naar Where Are We Now?

Holy Holy mainly played older Bowie material, with a lot of music taking us back to the period of Ziggy Stardust. Holy Holy speelde vooral ouder Bowie-materiaal, met veel muziek die ons terugbracht naar de periode van Ziggy Stardust.

That fitted the day perfectly. Dat paste perfect bij de dag.

A few hours earlier we had still been standing in front of the former Hammersmith Odeon, where Bowie said goodbye to Ziggy in 1973. We hadden enkele uren daarvoor nog voor de voormalige Hammersmith Odeon gestaan, waar Bowie in 1973 afscheid nam van Ziggy.

Now we were hearing music from that period live again, with Woody Woodmansey on stage. Nu hoorden we muziek uit die periode opnieuw live, met Woody Woodmansey op het podium.

And then came the final song. En toen kwam het laatste nummer.

Not a song from the Ziggy period, but an enormous leap forward in Bowie’s career: Geen nummer uit de Ziggy-periode, maar een enorme sprong vooruit in Bowie’s carrière:

Where Are We Now? Where Are We Now?

That in particular made for a beautiful ending. Juist dat vormde een mooie afsluiting.

An evening that for an important part looked back at the young Bowie and Ziggy Stardust ended with a song by the much older Bowie. Een avond die voor een belangrijk deel terugkeek naar de jonge Bowie en Ziggy Stardust eindigde met een nummer van de veel oudere Bowie.

That made Holy Holy much more than simply a concert during our holiday. Holy Holy werd daardoor veel meer dan zomaar een concert tijdens onze vakantie.

It became one of the special moments of our journey. Het werd een van de bijzondere momenten van onze reis.

---

Day 6 – Friday Dag 6 – Vrijdag

Brixton and Beckenham – back to David Jones Brixton en Beckenham – terug naar David Jones

On Friday we returned to the origins of the story. Vrijdag gingen we terug naar de oorsprong van het verhaal.

Our destinations were Brixton and Beckenham. Onze bestemmingen waren Brixton en Beckenham.

Here we were not primarily following the world-famous David Bowie. Hier volgden we niet in de eerste plaats de wereldberoemde David Bowie.

We went looking for David Jones. We gingen op zoek naar David Jones.

Brixton – where it began Brixton – waar het begon

David Robert Jones was born in Brixton on 8 January 1947. David Robert Jones werd op 8 januari 1947 in Brixton geboren.

One of our destinations was the David Bowie Memorial Mural, based on the famous Aladdin Sane portrait. Een van onze bestemmingen was de David Bowie Memorial Mural, gebaseerd op het beroemde Aladdin Sane-portret.

After Bowie’s death in January 2016, this place grew into a memorial site for fans. Na Bowie’s overlijden in januari 2016 groeide deze plek uit tot een herdenkingsplaats voor fans.

Bowie Memorial Mural Bowie Memorial Mural

40 Stansfield Road 40 Stansfield Road

Long before Ziggy Stardust existed and before millions of people knew the name David Bowie, the life of David Robert Jones began here. Lang voordat Ziggy Stardust bestond en voordat miljoenen mensen de naam David Bowie kenden, begon hier het leven van David Robert Jones.

Stockwell Infants / Primary School Stockwell Infants / Primary School

There was no David Bowie yet, only a young boy growing up in post-war London and beginning to discover the world around him. Er was nog geen David Bowie, alleen een jonge jongen die opgroeide in het naoorlogse Londen en de wereld om zich heen begon te ontdekken.

Visiting the school completed another small but important part of Bowie’s early Brixton story. Het bezoek aan de school vulde opnieuw een klein maar belangrijk deel van Bowie’s vroege verhaal in Brixton aan.

It brought us closer to David Jones, the child behind the artist who would later become known throughout the world as David Bowie. Het bracht ons dichter bij David Jones, het kind achter de artiest die later over de hele wereld bekend zou worden als David Bowie.

His early years in Brixton Zijn eerste jaren in Brixton

On to Beckenham Naar Beckenham

Then we continued to Beckenham. Daarna gingen we verder naar Beckenham.

That also meant a leap forward in Bowie’s life story. Daarmee maakten we een sprong vooruit in Bowie’s levensverhaal.

In Brixton we had seen the place where his life began. In Brixton hadden we zijn geboortegrond gezien.

In Beckenham we encountered the young artist who, at the end of the 1960s, was experimenting intensely and trying to find his own creative direction. In Beckenham kwamen we terecht bij de jonge artiest die eind jaren zestig volop experimenteerde en zijn eigen creatieve richting probeerde te vinden.

Three Tuns Pub – now Zizzi Three Tuns Pub – tegenwoordig Zizzi

Here too it became clear again why testing our Walking Tour in London was important. Ook hier bleek weer waarom het testen van onze Walking Tour in Londen belangrijk was.

The location still had to be adjusted a little later that evening: De locatie moest later die avond nog iets worden bijgesteld:

there was a difference of around one hundred metres. er zat ongeveer honderd meter verschil in.

On a map a hundred metres may not look like much. Op een kaart lijkt honderd meter misschien niet veel.

But when you are looking for one specific historic location, a hundred metres can be exactly the difference between standing in the right place and the wrong one. Wanneer je naar een specifieke historische locatie zoekt, kan honderd meter echter precies het verschil betekenen tussen goed en verkeerd staan.

Beckenham and the Arts Lab Beckenham en het Arts Lab

The former Three Tuns played an important role in Bowie’s Beckenham period and around the Beckenham Arts Lab. De voormalige Three Tuns speelde een belangrijke rol in Bowie’s Beckenham-periode en rond het Beckenham Arts Lab.

Here we do not yet see the international superstar. Hier zien we nog niet de internationale wereldster.

This is the young artist experimenting with music, art, poetry and performance and trying to bring creative people together. Dit is de jonge artiest die experimenteert met muziek, kunst, poëzie en performance en creatieve mensen bij elkaar probeert te brengen.

Haddon Hall Haddon Hall

The former location of Haddon Hall was also part of our route. Ook de voormalige locatie van Haddon Hall hoorde bij onze tocht.

The house itself no longer exists, but its historical importance has not disappeared. Het huis zelf bestaat niet meer, maar de historische betekenis is niet verdwenen.

Bowie lived here from 1969 with Angie Barnett and Haddon Hall became a meeting place for musicians and friends. Bowie woonde hier vanaf 1969 met Angie Barnett en Haddon Hall werd een ontmoetingsplaats voor muzikanten en vrienden.

At a vanished location like this, you notice once again how important good information in our Walking Tour is. Juist bij een verdwenen locatie merkten we opnieuw hoe belangrijk goede informatie in onze Walking Tour is.

When the historic building is no longer there, the tour has to explain why the place is still important. Wanneer het historische gebouw er niet meer staat, moet de tour uitleggen waarom de plaats toch belangrijk is.

Bowie Bandstand Bowie Bandstand

Because of this important connection, the structure became widely known as the Bowie Bandstand. Door deze belangrijke verbondenheid werd de muziekkiosk algemeen bekend als de Bowie Bandstand.

It is special that this bandstand is still here. Het is bijzonder dat deze bandstand er nog altijd staat.

Instead of allowing it to disappear or be demolished, people recognised that this was an important piece of musical and local history that had to be preserved. In plaats van de muziekkiosk te laten verdwijnen of af te breken, werd ingezien dat dit een belangrijk stuk muziekgeschiedenis en lokale geschiedenis is dat bewaard moest blijven.

After years of campaigning and fundraising, the bandstand was carefully repaired and restored in 2023–2024 by the London Borough of Bromley, working with heritage organisations, local groups and the community. Na jaren van actievoeren en geld inzamelen werd de bandstand in 2023–2024 zorgvuldig gerepareerd en gerestaureerd door de London Borough of Bromley, in samenwerking met erfgoedorganisaties, lokale groepen en de gemeenschap.

The information boards around the bandstand explain its history, the Growth Summer Festival, Bowie’s connection to Beckenham and the reasons why this remarkable structure had to be saved. De informatieborden rond de bandstand vertellen over de geschiedenis, het Growth Summer Festival, Bowie’s verbondenheid met Beckenham en waarom dit bijzondere bouwwerk gered moest worden.

But it is not only the bandstand and the information boards that tell the story. Maar niet alleen de bandstand en de informatieborden vertellen het verhaal.

The pathway surrounding it contains personalised stones purchased by Bowie fans, families, groups, organisations and other supporters of the restoration. In het pad rond de bandstand liggen persoonlijke stenen die werden gekocht door Bowie-fans, families, groepen, organisaties en andere mensen die de restauratie wilden ondersteunen.

The money raised through these stones helped make the restoration possible, while the engraved messages created a permanent and very personal tribute. Het geld dat met deze stenen werd ingezameld hielp de restauratie mogelijk te maken, terwijl de gegraveerde teksten samen een blijvend en bijzonder persoonlijk eerbetoon vormen.

Some stones carry the names of fans, families or organisations, while others contain messages of love and gratitude to Bowie. Op sommige stenen staan de namen van fans, families of organisaties, terwijl andere stenen liefdevolle en dankbare boodschappen aan Bowie bevatten.

One of them reads: “Bless you David for the music & joy. Jenny R.” Op een van de stenen staat: “Bless you David for the music & joy. Jenny R.” – Dank je, David, voor de muziek en de vreugde.

As we walked around the bandstand and read the signs and inscriptions, it felt as if the entire place breathed Bowie. Toen we rond de bandstand liepen en de borden en teksten bekeken, voelde het alsof deze hele plek Bowie uitademde.

The music, the history, the personal messages and the memories of fans all come together here. De muziek, de geschiedenis, de persoonlijke boodschappen en de herinneringen van fans komen hier allemaal samen.

You can actually stand in the same place where a piece of Bowie history took place, while everything around you explains why this location deserves to be preserved for future generations. Je kunt hier daadwerkelijk op dezelfde plaats staan waar een stukje Bowie-geschiedenis plaatsvond, terwijl alles om je heen duidelijk maakt waarom deze locatie voor toekomstige generaties bewaard moet blijven.

The Bowie Bandstand became our final stop in Beckenham. De Bowie Bandstand werd onze laatste stop in Beckenham.

It was a fitting end to our visit: not simply an old bandstand, but a carefully preserved place filled with history, music and love for David Bowie. Het was een passend einde van ons bezoek: niet zomaar een oude muziekkiosk, maar een zorgvuldig bewaarde plek vol geschiedenis, muziek en liefde voor David Bowie.

Then we started the journey back. Daarna begonnen we aan de terugweg.

One more time past Zizzi Nog één keer langs Zizzi

On the way back we passed Zizzi again. Op de terugweg kwamen we opnieuw langs Zizzi.

We had already been there earlier that day. We waren er eerder die dag al geweest.

We had looked outside. We hadden buiten gekeken.

We had gone inside. We waren naar binnen gegaan.

We had photographed the murals. We hadden de muurschilderingen gefotografeerd.

So you would think we had seen everything. Je zou dus denken dat we alles wel gezien hadden.

Not at all. Niet dus.

But above all we were glad that our route happened to bring us past Zizzi for a second time. Maar vooral waren we blij dat onze route ons toevallig voor een tweede keer langs Zizzi bracht.

Otherwise we would have left without seeing and photographing these Bowie memorials. Anders waren we vertrokken zonder deze Bowie-herdenkingen te hebben gezien en gefotografeerd.

Apparently sometimes you have to walk past the same Bowie location twice before you really see everything. Soms moet je blijkbaar twee keer langs dezelfde Bowie-locatie lopen voordat je werkelijk alles ziet.

And Bromley? En Bromley dan?

For Friday we had actually planned one more destination: Voor vrijdag hadden we eigenlijk nóg een bestemming gepland:

Bromley. Bromley.

There we wanted to visit, among other places, 4 Plaistow Grove, David Bowie’s former childhood home. Daar wilden we onder andere naar 4 Plaistow Grove, het voormalige ouderlijk huis van David Bowie.

But after Brixton and our extensive journey through Beckenham, it had become too late. Maar na Brixton en onze uitgebreide tocht door Beckenham was het inmiddels te laat geworden.

We could have tried to squeeze Bromley in afterwards, but this was exactly the location I did not want to visit in a rush. We konden proberen Bromley er nog snel achteraan te doen, maar juist deze locatie wilde ik niet gehaast bezoeken.

So we decided to move Bromley to Saturday. Daarom besloten we Bromley naar zaterdag te verschuiven.

Practically speaking, that was not the easiest solution. Praktisch was dat niet de gemakkelijkste oplossing.

It meant that the following day we would have to make a journey of more than two hours from our hotel to reach Bromley. Het betekende dat we de volgende dag vanuit ons hotel een reis van meer dan twee uur moesten maken om Bromley te bereiken.

But I did not really have to think long about it. Maar daar hoefde ik eigenlijk niet lang over na te denken.

4 Plaistow Grove was the last major location on my Bowie bucket list. 4 Plaistow Grove was de laatste grote locatie op mijn Bowie-bucketlist.

And this particular place was personally very important to me. Bovendien was juist deze plek voor mij persoonlijk erg belangrijk.

After everything we had seen during this week, I absolutely did not want to go home without having been there. Na alles wat we tijdens deze week hadden gezien, wilde ik absoluut niet naar huis zonder daar te zijn geweest.

Postpone Bromley by one day? Bromley een dag uitstellen?

Fine. Prima.

Skip Bromley? No chance. Bromley overslaan? Geen sprake van.

---

Day 7 – Saturday Dag 7 – Zaterdag

Bromley – the final Bowie destination Bromley – de laatste Bowie-bestemming

So on Saturday we began the long journey to Bromley. Zaterdag begonnen we daarom aan de lange reis naar Bromley.

After almost a week travelling through London, the final major Bowie destination on our bucket list was here: Na bijna een week door Londen te hebben gereisd stond hier de laatste grote Bowie-bestemming van onze bucketlist:

4 Plaistow Grove. 4 Plaistow Grove.

David Bowie’s childhood home Het ouderlijk huis van David Bowie

Here lived a boy who was becoming increasingly interested in music and could not possibly have known where that interest would eventually lead. Hier woonde een jongen die steeds meer belangstelling voor muziek kreeg en nog onmogelijk kon weten waar die belangstelling uiteindelijk toe zou leiden.

That is exactly why I absolutely wanted to visit this place during our journey. Juist daarom wilde ik deze plek tijdens onze reis absoluut bezoeken.

After the long trip to Bromley, we were finally there. Na de lange reis naar Bromley stonden we er dan eindelijk.

The last important Bowie location on my bucket list. De laatste belangrijke Bowie-locatie op mijn bucketlist.

But when we arrived at the house, we discovered something that made our visit even more interesting. Maar toen we bij het huis aankwamen, ontdekten we iets waardoor ons bezoek nog interessanter werd.

A planning notice at 4 Plaistow Grove Een planning notice aan 4 Plaistow Grove

A David Bowie Memorial House Een David Bowie Memorial House

The Heritage of London Trust has plans to preserve the former childhood home and return it to the atmosphere of the period when the young David Jones lived here. De Heritage of London Trust heeft plannen om het voormalige ouderlijk huis te bewaren en terug te brengen naar de sfeer van de periode waarin de jonge David Jones hier woonde.

The plan is to turn 4 Plaistow Grove into a memorial house. Het plan is om van 4 Plaistow Grove een memorial house te maken.

Among other things, Bowie’s small bedroom is to be reconstructed. Daarbij moet onder andere Bowie’s kleine slaapkamer worden gereconstrueerd.

A room measuring only about 9 by 10 feet – around 2.7 by 3 metres. Een kamer van slechts ongeveer 9 bij 10 feet – circa 2,7 bij 3 meter.

It is almost impossible to imagine. Het is bijna niet voor te stellen.

From such a small bedroom, a boy in Bromley began discovering music and developing dreams that would eventually reach far beyond this London suburb. Vanuit zo’n kleine slaapkamer begon een jongen in Bromley muziek te ontdekken en dromen te ontwikkelen die uiteindelijk ver buiten deze Londense buitenwijk zouden reiken.

The plans go beyond only the bedroom. De plannen gaan verder dan alleen de slaapkamer.

The house is to be brought closer to the situation during Bowie’s youth and there are plans for visitor facilities and creative activities for young people. Het huis moet dichter bij de situatie uit Bowie’s jeugd worden gebracht en er zijn plannen voor bezoekersvoorzieningen en creatieve activiteiten voor jongeren.

That would actually fit beautifully with the history of the house. Eigenlijk zou dat prachtig bij de geschiedenis van het huis passen.

A place where a young David Jones once began discovering his own creativity could perhaps become somewhere where new generations are encouraged to do the same. Een plek waar ooit een jonge David Jones zijn eigen creativiteit begon te ontdekken, kan dan misschien een plaats worden waar nieuwe generaties worden aangemoedigd hetzelfde te doen.

When we visited the house, these plans were still current and in development. Toen wij het huis bezochten waren deze plannen nog actueel en in ontwikkeling.

Perhaps in a few years Bowie fans will no longer only have to look at it from the street. Misschien kunnen Bowie-fans hier over enkele jaren niet meer alleen vanaf de straat naar kijken.

Perhaps they will actually be able to go inside. Misschien kunnen ze daadwerkelijk naar binnen.

See the bedroom. De slaapkamer bekijken.

Experience the surroundings in which David Jones grew up. De omgeving ervaren waarin David Jones opgroeide.

And discover how small and ordinary the world was in which the extraordinary story of David Bowie began. En ontdekken hoe klein en gewoon de wereld was waarin het buitengewone verhaal van David Bowie begon.

The Bowie bucket list is complete De Bowie-bucketlist is compleet

From Bromley to Big Ben Van Bromley naar Big Ben

Onto the Thames De Theems op

To finish the day, we went out onto the water for a boat trip on the Thames. Als afsluiting gingen we het water op voor een boottocht over de Theems.

It was very beautiful to experience. Dat was erg mooi om mee te maken.

By then we had seen London from trains, the Underground, buses and especially during many kilometres of walking. We hadden Londen inmiddels vanuit treinen, de Underground, bussen en vooral tijdens vele kilometers lopen gezien.

From the water we once again got a completely different view of the city. Vanaf het water kregen we opnieuw een heel ander beeld van de stad.

During the boat trip beautiful and remarkable buildings kept passing by. Tijdens de boottocht kwamen voortdurend prachtige en bijzondere gebouwen voorbij.

For me that naturally also meant: Voor mij betekende dat natuurlijk ook:

taking photographs. fotograferen.

There was plenty to see and capture from the boat. Er was vanaf de boot genoeg te zien en vast te leggen.

After all those kilometres of walking, it was also wonderful simply to sit down and watch London glide past us from the water. Na al die kilometers lopen was het bovendien heerlijk om gewoon even te kunnen zitten en Londen vanaf het water aan ons voorbij te zien trekken.

End point: Tower Bridge Eindpunt: Tower Bridge

Our boat trip ended at Tower Bridge. Onze boottocht eindigde bij Tower Bridge.

That was actually an appropriate end point. Dat was eigenlijk een toepasselijk eindpunt.

Earlier in our journey we had already ended up at Tower Bridge after our long walk along the Thames. Eerder tijdens onze reis waren we na onze lange wandeling langs de Theems ook al bij Tower Bridge geëindigd.

Then we arrived on foot. Toen kwamen we er te voet.

Now we arrived from the water. Nu kwamen we er vanaf het water.

One more time to Stratford Nog één keer naar Stratford

From Tower Bridge we went looking for the Underground. Vanaf Tower Bridge gingen we op zoek naar de metro.

But we did not go straight back to our hotel in Ilford. Maar we gingen nog niet direct terug naar ons hotel in Ilford.

We went one more time to our now familiar second home base: We gingen nog één keer naar onze inmiddels vertrouwde tweede thuisbasis:

Stratford. Stratford.

There we went to a pizzeria for dinner. Daar gingen we bij een pizzeria eten.

After Bromley, 4 Plaistow Grove, Big Ben, Westminster and the boat trip, that was actually a wonderfully ordinary way to finish our final full day. Na Bromley, 4 Plaistow Grove, Big Ben, Westminster en de boottocht was dat eigenlijk een heerlijke gewone manier om onze laatste volledige dag af te sluiten.

No more historic Bowie location. Geen historische Bowie-locatie meer.

No route left to test. Geen route die nog getest moest worden.

Just good food. Gewoon lekker eten.

After that we could return to Ilford. Daarna konden we terug naar Ilford.

---

Day 8 – Sunday Dag 8 – Zondag

Goodbye London Afscheid van Londen

Heddon Street was no longer only the location of a famous album cover. Heddon Street was niet meer alleen de locatie van een beroemde albumhoes.

Hammersmith was no longer only a name connected with the final Ziggy concert. Hammersmith was niet meer alleen een naam bij het laatste Ziggy-concert.

Brixton was no longer only Bowie’s birthplace. Brixton was niet meer alleen Bowie’s geboorteplaats.

Beckenham was no longer only a chapter from his young career. Beckenham was niet meer alleen een hoofdstuk uit zijn jonge carrière.

And 4 Plaistow Grove was no longer only an address from his childhood. En 4 Plaistow Grove was niet meer alleen een adres uit zijn jeugd.

We had been there ourselves. We waren er zelf geweest.

To Heathrow Naar Heathrow

From Ilford our final journey through London began. Vanuit Ilford begon onze laatste reis door Londen.

This time not towards another Bowie location, but towards Heathrow Airport. Ditmaal niet naar een volgende Bowie-locatie, maar richting Heathrow Airport.

No new stop for our Walking Tour. Geen nieuwe stop meer voor onze Walking Tour.

No next record shop. Geen volgende platenzaak.

No historic address still waiting to be found. Geen historisch adres dat nog moest worden gevonden.

The Bowie London bucket list was complete. De Bowie London-bucketlist was compleet.

Now the journey back to the Netherlands was waiting. Nu wachtte de reis terug naar Nederland.

Amsterdam – one final family visit Amsterdam – nog één familiebezoek

---

London as the ultimate test for our offline Bowie Walking Tour Londen als ultieme test voor onze offline Bowie Walking Tour

Throughout the holiday, another story was running in parallel: Door de hele vakantie heen liep ondertussen nog een tweede verhaal:

our DavidBowieWorld.com Bowie London Walking Tour. onze DavidBowieWorld.com Bowie London Walking Tour.

We used it in exactly the way future visitors should ultimately be able to use it. We hebben hem gebruikt zoals toekomstige bezoekers hem uiteindelijk ook moeten gebruiken.

Outside. Buiten.

On the street. Op straat.

With a phone in hand. Met een telefoon in de hand.

And London proved to be a much better tester than any computer. En Londen bleek een veel betere tester dan welke computer dan ook.

The Marquee Club – an error hidden at home The Marquee Club – een fout die thuis verborgen bleef

The Marquee Club was perhaps the best example of that. The Marquee Club was daarvan misschien wel het beste voorbeeld.

On Monday we discovered that our pin was wrong. Op maandag ontdekten we dat onze pin verkeerd stond.

That meant we could not find the location. Daardoor konden we de locatie niet vinden.

That evening I researched it again and corrected the location. ‘s Avonds deed ik opnieuw onderzoek en corrigeerde ik de locatie.

On Wednesday we went back. Woensdag gingen we terug.

This time we did find The Marquee Club. Dit keer vonden we The Marquee Club wél.

That one incident actually sums up the entire process: Dat ene voorval vat eigenlijk het hele proces samen:

discover → research → correct → test again. ontdekken → onderzoeken → corrigeren → opnieuw testen.

One hundred metres can matter Honderd meter kan belangrijk zijn

At Three Tuns/Zizzi too, we discovered that a location still needed to be adjusted by around one hundred metres. Ook bij Three Tuns/Zizzi ontdekten we dat een locatie nog ongeveer honderd meter moest worden aangepast.

One hundred metres does not sound impressive. Honderd meter klinkt niet indrukwekkend.

But when someone is looking for a specific Bowie location in an area they do not know, one hundred metres is a lot. Maar wanneer iemand een specifieke Bowie-locatie zoekt in een omgeving die hij niet kent, is honderd meter veel.

A good tour should not say: Een goede tour moet niet zeggen:

somewhere around here. ergens hier in de buurt.

It should bring you to the place where you actually need to be. Hij moet je brengen naar de plaats waar je daadwerkelijk moet zijn.

And sometimes you only discover what there is to see once you are actually on location. En soms ontdek je pas ter plaatse wat er allemaal te zien is.

As at Zizzi. Zoals bij Zizzi.

We had been inside and taken photographs. We waren er binnen geweest en hadden foto’s gemaakt.

And yet it was only when we walked past again later that we discovered the enormous Bowie lightning bolt and the various memorial markers. En toch ontdekten we pas toen we later opnieuw langsliepen de enorme Bowie-bliksemschicht en de verschillende gedenktekens.

Experiences like these can also help us make the tour better for future visitors. Ook zulke ervaringen kunnen we gebruiken om onze tour voor toekomstige bezoekers beter te maken.

---

From website to reality Van website naar werkelijkheid

For me, that was one of the most special aspects of this journey. Voor mij was dat een van de bijzonderste aspecten van deze reis.

I had known many of these locations for years. Veel van deze locaties kende ik al jarenlang.

From books. Uit boeken.

Photographs. Foto’s.

Interviews. Interviews.

Documentaries. Documentaires.

And of course from my own research for DavidBowieWorld.com. En natuurlijk uit mijn eigen onderzoek voor DavidBowieWorld.com.

I had written about them. Ik had erover geschreven.

Checked addresses. Adressen gecontroleerd.

Looked at photographs. Foto’s bekeken.

Placed pins on maps. Pins op kaarten geplaatst.

But now we were actually standing there. Maar nu stonden we er zelf.

And that changes your perspective. En dat verandert je beeld.

You see how a street really runs. Je ziet hoe een straat werkelijk loopt.

You discover how close some locations are to each other. Je ontdekt hoe dicht sommige locaties bij elkaar liggen.

You notice that a navigation pin that looks correct on a map can still be wrong in reality. Je merkt dat een navigatiepin die op een kaart correct lijkt in werkelijkheid toch verkeerd kan staan.

You see which historic buildings still exist. Je ziet welke historische gebouwen nog bestaan.

And in other places you have to imagine what once stood there. En op andere plaatsen moet je je juist voorstellen wat daar ooit heeft gestaan.

History that had lived on a screen for years suddenly became reality. De geschiedenis die jarenlang op een beeldscherm had gestaan, werd werkelijkheid.

---

Not only Bowie Niet alleen Bowie

And of course our holiday was not only about David Bowie. En natuurlijk bestond onze vakantie niet alleen uit David Bowie.

We shopped in Stratford. We winkelden in Stratford.

We walked through Chinatown. We liepen door Chinatown.

We visited Camden Market. We bezochten Camden Market.

We took a long walk along the Thames. We maakten een lange wandeling langs de Theems.

We stood at Tower Bridge. We stonden bij Tower Bridge.

We visited Big Ben and Westminster. We bezochten Big Ben en Westminster.

We took photographs from the boat. We maakten foto’s vanaf de boot.

We sat on a terrace. We zaten op een terrasje.

My wife even went to a pedicure while we were waiting for Holy Holy. Mijn vrouw bezocht zelfs nog even een pedicure terwijl we op Holy Holy wachtten.

We ate pizza in Stratford. We aten pizza in Stratford.

And sometimes it was simply wonderful not to have to search for the next historic location. En soms was het gewoon heerlijk om niet naar de volgende historische locatie te hoeven zoeken.

Those ordinary moments belong just as much to the memories of this journey. Juist die gewone momenten horen net zo goed bij de herinneringen aan deze reis.

---

From David Jones to David Bowie Van David Jones naar David Bowie

Perhaps what is ultimately most striking is the contrast between all the locations we visited. Misschien is uiteindelijk vooral de tegenstelling tussen alle bezochte locaties bijzonder.

On one side: Aan de ene kant:

Heddon Street. Heddon Street.

Ziggy Stardust. Ziggy Stardust.

The Roundhouse. The Roundhouse.

Hammersmith. Hammersmith.

The world-famous David Bowie. De wereldberoemde David Bowie.

On the other side: Aan de andere kant:

40 Stansfield Road. 40 Stansfield Road.

Beckenham. Beckenham.

4 Plaistow Grove. 4 Plaistow Grove.

The world of a boy who was still simply called David Jones. De wereld van een jongen die nog gewoon David Jones heette.

Between those two worlds lies an extraordinary story. Tussen die twee werelden ligt een buitengewoon verhaal.

Brixton. Brixton.

Bromley. Bromley.

Beckenham. Beckenham.

Soho. Soho.

Camden. Camden.

Hammersmith. Hammersmith.

And eventually the rest of the world. En uiteindelijk de rest van de wereld.

---

In the footsteps of David Bowie In de voetsporen van David Bowie

Looking back, this was much more than an ordinary city trip to London. Terugkijkend was dit veel meer dan een gewone stedentrip naar Londen.

We began at The David Bowie Centre at V&A East Storehouse, where Bowie’s enormous archive has found a permanent home. We begonnen bij The David Bowie Centre at V&A East Storehouse, waar Bowie’s enorme archief een permanente thuisbasis heeft gekregen.

Then during You’re Not Alone we were immersed for more than an hour in a world of live footage, interviews and impressive 180-degree projections. Daarna werden we tijdens You’re Not Alone meer dan een uur lang ondergedompeld in een wereld van livebeelden, interviews en indrukwekkende 180-gradenprojecties.

Images I already knew often suddenly had a completely different power at such a huge scale. Beelden die ik vaak al kende kregen op zo’n enorme schaal ineens een totaal andere kracht.

For a while we were drawn into that Bowie capsule, from the young Bowie to the old Bowie. Voor even werden we meegezogen in die Bowie-capsule, van jonge Bowie tot oude Bowie.

Then London itself became our museum. Daarna werd Londen zelf ons museum.

We stood in Heddon Street at the location of the Ziggy Stardust album cover. We stonden in Heddon Street op de plek van de Ziggy Stardust-albumhoes.

We visited historic studios, pubs and music locations. We bezochten historische studio’s, pubs en muzieklocaties.

We discovered that even our own Walking Tour could contain mistakes and improved it on location. We ontdekten dat zelfs onze eigen Walking Tour fouten kon bevatten en verbeterden hem ter plaatse.

We went looking for records and bootlegs. We gingen op zoek naar platen en bootlegs.

We walked through Camden. We liepen door Camden.

We stood in front of Hammersmith Odeon. We stonden voor Hammersmith Odeon.

We saw Woody Woodmansey and Tony Visconti with Holy Holy and heard music from the Ziggy period live again. We zagen Woody Woodmansey en Tony Visconti met Holy Holy en hoorden muziek uit de Ziggy-periode opnieuw live.

And in the end that concert finished with Where Are We Now? En uiteindelijk eindigde dat concert met Where Are We Now?

We went back to Bowie’s birthplace in Brixton. We gingen terug naar Bowie’s geboortegrond in Brixton.

We followed his story to Beckenham. We volgden zijn verhaal naar Beckenham.

We went inside Zizzi to photograph the Bowie murals and later walked past it again, only to discover that the large Bowie memorials outside had completely escaped us the first time. We stapten Zizzi binnen om de Bowie-muurschilderingen te fotograferen en liepen er later opnieuw langs om te ontdekken dat we de grote Bowie-herdenkingen buiten de eerste keer volledig over het hoofd hadden gezien.

We postponed Bromley by a day. We stelden Bromley een dag uit.

And despite a journey of more than two hours, we still went the following morning. En ondanks een reis van meer dan twee uur gingen we de volgende ochtend alsnog.

Because 4 Plaistow Grove had to be crossed off the list. Want 4 Plaistow Grove moest en zou worden afgevinkt.

There we eventually stood in front of the house where the young David Jones grew up and at the same time discovered that there are plans to give that very house a new future. Daar stonden we uiteindelijk voor het huis waar de jonge David Jones opgroeide en ontdekten we tegelijkertijd dat er plannen zijn om juist dat huis een nieuwe toekomst te geven.

That was where my Bowie London bucket list was complete. Daar was mijn Bowie London-bucketlist compleet.

After that, London itself could fill our final hours. Daarna mocht Londen zelf onze laatste uren vullen.

Big Ben. Big Ben.

Westminster. Westminster.

The Thames. De Theems.

Photographing beautiful buildings from the boat. Prachtige gebouwen fotograferen vanaf de boot.

Tower Bridge once again. Opnieuw Tower Bridge.

And finally one more pizza in Stratford, our second home base. En uiteindelijk nog één keer pizza eten in Stratford, onze tweede thuisbasis.

Meanwhile our own offline Bowie London Walking Tour was being tested and improved every day. Ondertussen werd onze eigen offline Bowie London Walking Tour iedere dag getest en verbeterd.

So we are bringing home not only photographs, bootlegs, purchases and memories from London. Daardoor nemen we uit Londen niet alleen foto’s, bootlegs, aankopen en herinneringen mee naar huis.

We are also bringing new knowledge back to DavidBowieWorld.com. We nemen ook nieuwe kennis mee terug naar DavidBowieWorld.com.

London has changed. Londen is veranderd.

Some buildings have disappeared. Sommige gebouwen zijn verdwenen.

Others now have a completely different purpose. Andere hebben een totaal nieuwe bestemming gekregen.

David Bowie is no longer here. David Bowie is er niet meer.

But if you know where to look, his history is still scattered throughout the city. Maar wanneer je weet waar je moet kijken, ligt zijn geschiedenis nog overal verspreid door de stad.

We searched for those places. Wij hebben die plaatsen gezocht.

We stood there. We hebben er gestaan.

We walked the streets between them. We hebben de straten ertussen gelopen.

We made mistakes and corrected them. We hebben fouten gemaakt en gecorrigeerd.

We heard music. We hebben muziek gehoord.

We took photographs. We hebben foto’s gemaakt.

And along the way we worked on a tour that will hopefully allow other Bowie fans to follow those same footsteps. En we hebben onderweg gewerkt aan een tour waarmee hopelijk ook andere Bowie-fans straks dezelfde voetsporen kunnen volgen.

From the David Bowie Archive to a small bedroom in Bromley. Van het David Bowie Archive tot een kleine slaapkamer in Bromley.

From David Jones to Ziggy Stardust. Van David Jones tot Ziggy Stardust.

From Heddon Street to Hammersmith. Van Heddon Street tot Hammersmith.

And from Brixton to 4 Plaistow Grove. En van Brixton tot 4 Plaistow Grove.

For eight days we travelled through London in the footsteps of David Bowie. Acht dagen lang reisden we door Londen in de voetsporen van David Bowie.

And when we packed our suitcases on Sunday and left London behind, above all we took one thing with us: En toen we zondag onze koffers pakten en Londen achter ons lieten, namen we vooral één ding mee:

a journey full of memories that we will not soon forget. een reis vol herinneringen die we niet snel zullen vergeten.